Bir göl kuruduğunda yalnızca su çekilmez; kıyısındaki anılar, sabahları duyulan kuş sesleri, çocukların ayak izleri de bu kıyıdan yavaş yavaş silinir. Kuraklık dediğimiz şey, çoğu zaman metreler, oranlar, yıllar ile anlatılır. Oysa bir gölün kaybı, istatistiğe sığmayacak kadar insana dairdir. Çünkü göller, yalnızca coğrafyanın değil, hafızanın da aynasıdır. Türkiye’nin pek çok yerinde bu aynanın çatladığını görüyoruz. Tuz Gölü’nün beyazlığında artık susuzluğun tadı var; Akşe
