Yokluk Kadar Var - Muazzez Sıla Kartal

bir sigara yaktım,

sonra unuttum külünü.

zaman, bileğimde sıkışıp kaldı.

ne ileri, ne geri.

içimde büyüyen bir ağırlık var,

adı yok.

belki senin adını taşıyor,

belki adınla hiç ilgisi yok.

birileri geçiyor önümden,

adımları yankılanıyor içimde.

biri gülüyor, biri ağlıyor.

herkes bir hikâye bırakıyor ardında

ama hiçbirinin sonu yok.

belki sonuna varanlar var.

belki de sonla alakası yok.

ben de öyleyim işte,

başladığım cümlelerin ucunu bırakıyorum.

kelimeler anlam aramıyor artık,

anlamın kendisi yok.

belki bazılarına çok şey hatırlatır.

belki bazıları

yokluk kadar var bir şey bu,

ne dolu ne boş.

belki bir gün

bir köşede tamamlanırım.

belki de tamamlanmamak

en çok bana yakışır.